" ေဝဒနာ "
" ေဝဒနာ " အေၾကာင္း ကို....
(၂ဝ၁၇ ဇန္နဝါရီလ ၊ ၂-ရက္ ) တုန္းကေတာ့.. " ေဝဒနာကို မနာေအာင္ ရႈနည္း "ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ နဲ ့ေရးသားေဖၚျပခဲ့တဲ့အျပင္၊ " ဝိပႆနာနဲ႔ ဆိုင္ရာစာစုမ်ား " ဆိုၿပီး စာအုပ္ ထုတ္ေဝတုန္းကလည္း ထည့္သြင္းေရးသားေဖၚျပခဲ့ဖူးပါတယ္။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕အျပင္ အျခားျပည္နယ္ေတြက ၿမိဳ ့ေတြကို ျဖန္ ့ျဖဴးထားေပမယ့္လည္း၊ တစ္ခ်ိဳ ့ေဝးလံတဲ့ အရပ္ေတြမွာ၊ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ စာအုပ္လက္ဝယ္ မရရွိသူေတြ ရွိၾကပါတယ္။
ဒါ့အျပင္..
အင္တာနက္ ေဖ့စဘုတ္က ဘာ အခက္အခဲ ျဖစ္လဲဆိုရင္ ဖတ္ခ်င္တဲ့ စာမ်က္ႏွာ ကို ရွာေဖြတဲ့အခါ ေရးထားတဲ့ စာစုေတြဟာ အေဟာင္းစာမ်က္ႏွာ ျဖစ္ေလေလ၊ ရွာေဖြရတာ အခ်ိန္ၾကာေလေလ၊ ၿပီးေတာ့..ေလာေလာဆယ္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ ့အင္တာနက္ ဆက္သြယ္မႈေတြဟာ တစ္ျခားႏိုင္ငံက အင္တာနက္လို ့ ျမန္ဆန္မႈ မရွိေလာက္ေသးတဲ့အတြက္ အခုလို ေဖ့စဘုတ္က စာမ်က္ႏွာအေဟာင္းကို ဖတ္ရႈတဲ့ အခါ မွာ ရွာေဖြရ ခက္ခဲမႈ ကို ပိုၿပီးႀကံဳေတြ ့ၾကရပါတယ္။
ဒါ့ေၾကာင့္..
စာအုပ္လက္ဝယ္မရရွိဘဲ ျပန္ဖတ္ခ်င္တဲ့ ဓမၼမိတ္ေဆြ တခ်ိဳ ့ကလည္း အသစ္ျပန္တင္ေပးဖို ့ေမးလာတဲ့အျပင္၊ အခုမွ စၿပီး တရားအားထုတ္မယ့္ ဓမၼမိတ္ေဆြတို႔အတြက္လည္း မျဖစ္မေန သိသင့္သိထိုက္တာမို ့...
အရင္က ေရးသားေဖၚျပဖို ့က်န္ခဲ့တာေလးေတြကိုပါ နည္းနည္းျဖည့္စြက္ၿပီး တရားစတင္အားထုတ္ၾကတဲ့အခါ ျဖစ္လာမယ့္၊ ၾကံဳေတြ ့လာမယ့္ " ေဝဒနာ "ကို ေပ်ာက္ေအာင္ ဘယ္လို ရႈသင့္တယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းကို " ေဝဒနာ.. ေပ်ာက္ေအာင္ ရႈမွတ္ပံု ရႈမွတ္နည္း " ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ နဲ ့အသစ္ ထပ္မံေရးသားေဖၚျပလိုက္ပါတယ္။
ခုမွစၿပီး တရားထိုင္ေတာ့မယ္ဆိုရင္၊ တရားအားထုတ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္၊ ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့..စိတ္ေတြကေတာ့ မၿငိမ္ဘူး၊ တရားေတြ မတက္ဘူး ဆိုတာေတြထက္၊ အက်င့္မရွိဘဲ နဲ ့ခုမွစၿပီး တရားအားထုတ္တဲ့သူကေတာ့ အရင္ဆံုး မျဖစ္မေန ၾကံဳေတြ ့ရမွာက..
" ေဝဒနာ "ပါ။
" ေဝဒနာ " ဆိုတာ..
အလြယ္ဆံုးမွတ္သားခ်င္ရင္ေတာ့..." ခံစားမႈ " လို ့ေခၚပါတယ္။
ဘာေတြ ကို ခံစားၾကတာလဲ ဆိုရင္...
ေကာင္းတာကို ...ခံစားခ်င္တယ္။
မေကာင္းတာကို.. မခံစားခ်င္ေပမယ့္..ခံစားရတယ္။
" ေကာင္းတာ နဲ ့မေကာင္းတာ” ေပါ့။
တခ်ိဳ ့လည္း နားလည္သေဘာေပါက္ၿပီးသား ျဖစ္ၾကမွာပါ။
ပုထုဇဥ္တို ့အေန နဲ ့ ...
အမ်ားစု က "နာက်င္ ကိုက္ခဲ" မွ "ေဝဒနာ" ဆိုၿပီး မွတ္ယူေနၾကသူေတြ မ်ားပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ေၾကာင့္ " ေဝဒနာ "အေၾကာင္းကို အရင္ဆံုး အၾကမ္းဖ်င္းရွင္းျပပါရေစ...

ေဝဒနာက (၃)မ်ဳိးရွိပါတယ္။
( ၁ )ခံစားလို ့ ေကာင္းတယ္၊ ႀကိဳက္တယ္ေပါ့ ၊ အဲဒီလို ခံသာတဲ့ "ေဝဒနာ"ကုိ "သုခေဝဒနာ"လုိ႔ေခၚပါတယ္။
( ၂ )ခံစားလို ့မေကာင္းဘူး၊ မႀကိဳက္ဘူး ဆိုတဲ့ အဲဒီလို မခံသာတဲ့ "ေဝဒနာ" ကုိ "ဒုကၡေဝဒနာ"လုိ႔ေခၚပါတယ္။
ၿပီးေတာ့..
( ၃ ) ခံသာတာလဲမဟုတ္ဘူး၊ မခံသာတာလဲမဟုတ္ဘူး ဆိုတဲ့ ေဝဒနာ ကုိ
"ဥေပကၡာေဝဒနာ"လုိ႔ ေခၚပါတယ္။

နာတဲ့ ေဝဒနာ ကို ေပ်ာက္ေနေအာင္ ဘယ္လိုရႈ မွာလဲဆိုၿပီး ေဖၚျပမွာ ျဖစ္လို ့..
အဲဒီ " ေဝဒနာ" သံုး မ်ိဳးထဲက..
" ဒုကၡေဝဒနာ " အေၾကာင္းဘဲ ေလာေလာဆယ္ ေျပာပါရေစ။
ဘာလို ့လဲဆိုေတာ့..
အထက္မွာ ေရးျပသလို၊ တရားအားထုတ္ၾကသူတိုင္း ၾကံဳေတြ ့ၾကရတာ၊နာက်င္ ကိုက္ခဲ တဲ့" ေဝဒနာ" ပါ။ နာက်င္ ကိုက္ခဲတာ ကို အမ်ားစုက ႀကိဳက္မွ မႀကိဳက္ၾကတာကိုး..။ဒီေဝဒနာ က ပိုၿပီး သိသားလြန္းတဲ့အတြက္..
ဓမၼမိတ္ေဆြ တို ့ဟာ "ေဝဒနာ" လို ့ေျပာလိုက္တာနဲ ့အဲဒီ "ဒုကၡေဝဒနာ" ႀကီး ကို ေျပးေျပးျမင္ေနၾကပါတယ္၊ တရားအားထုတ္တဲ့ အခါ အဲဒီေဝဒနာ ေပၚလာမွာ ကို စိုးရိမ္ၾကပါတယ္၊ ခႏၶာ ရွိသ၍.. "ေဝဒနာ" က ေပၚတာ ဓမၼတာတရား ပါ။
မိမိတို ့ကိုးကြယ္ေနတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ေတာင္ ေပ်ာက္ေအာင္ မလုပ္ေပးႏိုင္ပါဘူး။ ကုသေပး၊လုပ္ေပးႏိုင္တာ..
ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္တိုင္ ရွာေတြ ့ထားတဲ့ မွန္ကန္တဲ့ "ဗုဒၶတရားေတာ္" ေတြကသာ အဲဒီ " ေဝဒနာ " ကို ကုစား ေပးႏိုင္တာပါ။
"ေဝဒနာ လာေသးလား "
" ေဝဒနာခ်ဳပ္သြားၿပီလား"၊ "ေဝဒနာ" ၊"ေဝဒနာ"ဆိုတဲ့ ဒီစကား ကို တရားအား ထုတ္ဖူးသူတိုင္း တရားစခန္းတိုင္းမွာ ပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အခ်င္းခ်င္း တရားေဆြးေႏြးၾကတဲ့ အခါ မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ တရားနာၾကားတဲ့ အခါေတြမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အၿမဲၾကားရတဲ့ စကားလံုးျဖစ္ေနပါတယ္..
နာက်င္တာကို ပဲ "ေဝဒနာ" လို သတ္မွတ္ၾကတာကိုလည္း အျပစ္လို ့မေျပာလိုပါဘူး၊ ခုနေျပာသလို နာက်င္တာက ထင္ရွားေနတာကိုး...။

တခ်ိဳ ့က......
" က်ေနာ္ဗ်ာ.. ေန ့တိုင္း ( ၁ )နာရီ အခ်ိန္မွန္မွန္ မကြက္မပ်က္တရားအားထုတ္ျဖစ္ပါတယ္။အခုဆို က်ေနာ့္မွာ ေဝဒနာ ဆိုတာ မရွိေတာ့ဘူး"..တဲ့။
တခ်ိဳ ့က်ျပန္ေတာ့လည္း...
"က်မ..ေဝဒနာ ခ်ဳပ္သြားၿပီ။အရင္က တရားထိုင္ခါစမွာ အရမ္းကိုေသခ်င္ေလာက္ေအာင္ နာပါတယ္။ ေဝဒနာ ေပၚလာလို ့မွတ္ရင္းမွတ္ရင္း နဲ႔ အခု ဆို တရားထိုင္တိုင္း အဲဒီေဝဒနာ မလာေတာ့ဘူး"..တဲ့..၊ "ေဝဒနာခ်ဳပ္"သြားၿပီတဲ့။
ဒီလိုရွိပါတယ္..
ဥပမာအေနနဲ ့ေျပာရရင္..
လူတစ္ေယာက္ဟာ အေျပးေလ့က်င့္တယ္ ဆိုၾကပါစို႔။
ေလ့က်င့္ခါစမွာေတာ့.. အေလ့က်င့္မရွိယင္ ( ၁ဝ )မိနစ္ေလာက္ ေျပးရင္ လည္း ေမာပါတယ္၊ အေမာမခံႏိုင္ပါဘူး။ဒီလိုနဲ ့ေန ့တိုင္း ပံုမွန္ ေလ့က်င့္လာတဲ့ အခါ ၾကာလာေတာ့ ( ၁ )နာရီ၊( ၂ )နာရီၾကာ ေျပးရင္ေတာင္ မွ အေမာခံႏိုင္လာတာကို ေတြ ့ရမွာပါ။ဒါက ဘာလို ့လဲ ဆိုေတာ့ "အေလ့အက်င့္"ပါ။
ဒီလိုပါဘဲ တရားထိုင္ခါစ မွာ အေလ့က်င့္ မရွိေတာ့ နာလာ၊ကိုက္ခဲလာတယ္ ဆိုတာ မဆန္းပါဘူး။ ဆန္းတယ္ ဆိုတာက အဲဒီ နာတာကိုက္ခဲတာ ကို ရႈႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ "ဝိပႆနာဉာဏ္"ဘဲ။
ေယာဂီ အေနနဲ ့ခုလို ေန႔စဥ္ ( ၁ )နာရီ၊ (၂ )နာရီ ပံုမွန္ တရားထိုင္လို ့" ေဝဒနာ " မလာေတာ့ဘူးဆိုတာ မဆန္းပါဘူး။ဒါ အက်င့္ျဖစ္သြားၿပီကိုး...။
မနာေတာ့ဘူး ဆိုရင္..ထိုင္ေနက် အခ်ိန္ထက္ နည္းနည္း ေလာက္ အခ်ိန္ပိုၿပီးထိုင္ၾကည့္တဲ့အခါ..ျပင္းထန္တဲ့ နာက်င္တဲ့ ေဝဒနာေတြဟာ ထပ္ၿပီးေပၚလာပါမယ္ ဆိုတာ ေတြ ့ရပါလိမ့္မယ္။
ခႏၶာ ရွိရင္ "ေဝဒနာ"ဆိုတာ ရွိပါတယ္။ ဝိပႆနာဉာဏ္ အားမျပည့္ေသးဘဲနဲ ့ ဟိုေတြးဒီေတြး နဲ ့အေတြးေခ်ာ္ေနမွာ စိုးလို ့သတိေပးရတာ ျဖစ္ပါတယ္။
" ေဝဒနာ" ရွိတာကို သိေနရပါမယ္။ အဲဒီေပၚလာတဲ့ ေဝဒနာ ကို ကိုယ့္အေနနဲ ့ခံႏိုင္ေအာင္ ရႈႏိုင္တာကမွ..
" ေဝဒနာကို ႏိုင္တယ္ ေခၚတာ..ေဝဒနာခ်ဳပ္တယ္" လို ့ေခၚတာပါ။
တစ္ေန ့လံုး မထဘဲ ထိုင္ၾကည့္လိုက္ပါ၊ အဲဒီ နာက်င္တဲ့ ေဝဒနာ ဟာ ေပၚလာလိုက္၊ သူဟာသူေပ်ာက္သြားလိုက္ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာျဖစ္ပ်က္ေနမယ္ဆိုတာ သိလာပါလိမ့္မယ္။ ဒါ သဘာဝတရားပါ ကိုယ္လုပ္ယူေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။
ေဝဒနာကို ႐ႈတဲ့အခါမွာ-
( ၁ ) ေဝဒနာကို ေပ်ာက္သြားေအာင္ ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ နဲ႔ ႐ႈတာရယ္၊
( ၂ ) ေဝဒနာကို အျပဳတ္တိုက္မယ္ ဆိုတဲ့ စိတ္ၾကမ္းႀကီး နဲ႔ ႐ႈတာရယ္၊
( ၃ ) ေဝဒနာကို သိေအာင္ ႐ႈတာရယ္ ဆိုၿပီးရွိပါတယ္။
ပထမနည္း နဲ႔ ဒုတိယနည္းက.....
ပယ္ရမယ့္နည္းပါ။
ေဝဒနာကို ေပ်ာက္ခ်င္တဲ့ စိတ္ နဲ႔ မ႐ႈပါနဲ႔။ သူမ်ားေတြ ေဝဒနာ ေက်ာ္သြားတယ္၊ ေပ်ာက္သြားတယ္ဆိုရင္ ကိုယ္လည္း ေပ်ာက္ခ်င္၊ ခ်ဳပ္ခ်င္တယ္။ အဲဒီစိတ္နဲ႔႐ႈရင္ မွတ္ခ်က္တိုင္းမွာ ေဝဒနာေပ်ာက္ခ်င္တဲ့ "ေလာဘ" ပါေနတယ္။
ဒီ ေဝဒနာ ေပ်ာက္ခ်င္စိတ္ႀကီး နဲ႔ ႐ႈေနေတာ့ ေလာဘ ျဖစ္ေနမွာပါပဲ။
တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း ေဒါသ သမားက ရွိပါေသးတယ္။ ဒီေလာက္ေတာင္ နာတဲ့ဟာ ကို အျပဳတ္တိုက္မယ္ ဆိုတဲ့ေဒါသႀကီး နဲ ့ေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီေဒါသႀကီး နဲ႔ လည္း ႐ႈမွတ္လို ့မျဖစ္ပါဘူး။
ဝိပႆနာ ႐ႈတယ္ ဆိုတာ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ ကုန္ေအာင္၊ ပါးေအာင္ လုပ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။အဲဒါေၾကာင့္ ေလာဘ၊ ေဒါသႀကီး နဲ႔ ႐ႈရင္ေတာ့ ႐ႈနည္းမွားပါတယ္ လို ့ပဲ ဆိုရမွာပါ။
အဲဒါေၾကာင့္...
"ေပ်ာက္ခ်င္တဲ့..စိတ္ႀကီးနဲ႔ မ႐ႈပါနဲ႔" တဲ့။
"အျပဳတ္တုိက္မယ္ ဆိုတဲ့ စိတ္ႀကီးနဲ႔ မ႐ႈပါနဲ"တဲ့။
ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ "႐ႈမွတ္"ရမလဲဆိုရင္-
ေဝဒနာကို " သိေအာင္ "႐ႈရပါမယ္။
” ဝိပႆနာ ” ဆိုတာ “ ရုပ္ေတြ နာမ္ေတြရဲ႕သေဘာ ” ကိုသိေအာင္လုပ္တာပါ။
လႈပ္ရွားေနတာေတြ၊ မာတာ ေပ်ာ့တာေတြ၊ ပူတာေအးတာေတြက "ရုပ္တရား "။
အခုခံစားေနရတဲ့ ေဝဒနာေတြကနာမ္တရားေတြ။ အဲဒီ နာမ္တရားျဖစ္တဲ့ ေဝဒနာ တို႔ ၊စိတ္တို႕ရဲ႕သေဘာကို ဝိပႆနာဥာဏ္ နဲ႔ ရႈမွတ္ေနရတာပါ။

" ခ်မ္းေျမ ့ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး " ေဟာၾကားတဲ့ ေဝဒနာရႈတာကို ( ၃ )မ်ိဳးခြဲၿပီး...
၁။ ရန္သူကို ရင္ဆိုင္တိုက္ခိုက္နည္း၊
၃။ ရန္သူကို ခ်ဳံခို တိုက္ခိုက္နည္း။
၃။ ရန္သူကို အေခ်ာ့သတ္နည္း..ဆိုၿပီး ေဟာထားတာရွိပါတယ္။

*လူငယ္ ၊ လူရြယ္ ေတြ အသက္ငယ္ၿပီး က်န္းမာေရးေကာင္းတဲ့ လူေတြ အတြက္ ကေတာ့...
" ရင္ဆိုင္တိုက္ခိုက္နည္း "က ေကာင္းပါတယ္။

*ေရာဂါရွိတဲ့သူ၊ ဥပမာ-ႏွလံုးေရာဂါရွိတဲ့သူ ဆိုရင္ ခ်ံဳခိုတိုက္ခိုက္နည္းကေကာင္းပါတယ္။ “ ခ်ံဳခိုတိုက္ခိုက္နည္း” က ကိုယ့္ရဲ့ ကမၼ႒ာန္း ကို မ်ားမ်ားမွတ္ၿပီး၊ ေနာက္မွ...ေဝဒနာ ကို ျပန္ရႈတာ။
ဒါက “ ခ်ံဳခိုတိုက္ခိုက္နည္း”ပါ။

*အင္မတန္အသက္ႀကီးတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ ကေတာ့ မွတ္ေနက် ပင္တိုင္ကမၼ႒ာန္း ကို အၾကာႀကီး မွတ္၊ မခံမရပ္ႏိုင္ နာက်င္လာရင္ ၊ထိုင္တဲ့ ပံုစံေလး ကို အသာေလးျပင္ ေနာက္မွ ေဝဒနာကိုရႈ။
အဲ့ဒါ..."အေခ်ာ့သတ္နည္း"ေပါ့။

"ရင္ဆိုင္တိုက္ခိုက္နည္း" ဆိုတာ...
ေဝဒနာ အေပၚစိတ္ကိုတည့္တည့္မွတ္မွတ္ထားၿပီး၊ နာတဲ့အေပၚ စိတ္ကိုတည့္တည့္ထားၿပီး "ထိုင္တယ္၊ ထိတယ္၊ နာတယ္".... "ထိုင္တယ္၊ ထိတယ္၊ နာတယ္"-လို႕ စူးစူးစိုက္စိုက္မွတ္။နာတာ က်ဥ္တာေတြကို စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔သည္းညည္းခံၿပီး မွတ္တာပါ။
ေပၚလာတဲ့ ေဝဒနာေတြက ဒုကၡသစၥာ။
ျဖစ္တဲ့အတိုင္းမွတ္ေနတာက မဂၢသစၥာ။
အပါယ္ေလးပါးမက်ေအာင္လို႕ဒုကၡသစၥာ ကိုသိဖို႔ အတြက္ ေဝဒနာ ကို ရႈမွတ္တာ က ပိုၿပီးထိေရာက္ႏိုင္တာ ျဖစ္ပါတယ္။

"ေဝဒနာ၊သတိ" ဆိုတာ...
နာရင္ နာတယ္လို႕မွတ္တာ။အဲဒီလို နာတာကို မွတ္ေနရင္း " သတိ "က အားေကာင္းလာၿပီး.." ေဝဒနာ၊ သမာဓိ "ျဖစ္လာပါတယ္။
အဲဒီ ေဝဒနာနဲ႕သမာဓိ ေဘာင္ခ်ိန္လိုက္ရင္ "ပညာ"ေပၚလာပါတယ္။
" ဒုကၡေဝဒနာ "ကို ေက်ာ္လြန္ေအာင္ မမွတ္ႏိုင္လို႕ရွိရင္ေတာ့ ၊ တရားထူးရဖို႕ေတာ္ေတာ္ေလး က်င့္ယူရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ရင္ဆိုင္တိုက္ခိုက္နည္းေတာ့.... ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ တရားသေဘာေတြ ျမန္ျမန္ ပိုသိႏိုင္တာေပါ့..ေနာ္။
အဓိက က .. နာလာတဲ့ ေဝဒနာ ကို သေဘာေပါက္ဖို ့အေရးႀကီးပါတယ္။
ပထမဆံုးအေနနဲ ့...
"ေရာဂါ ေၾကာင့္ နာတာလား ၊ ေဝဒနာ" ေၾကာင့္ နာတာလား..ဆိုတာကို ကြဲျပားေအာင္ ၾကည့္ရပါမယ္။
ကိုယ္ထဲမွာ "နာတာ၊ က်င္တာ၊ ကိုက္တာ၊ ခဲတာ" အဲဒါက " ေရာဂါ " ပါ။
အဲဒီ ကိုယ့္ အနာေရာဂါ ကို အေၾကာင္းျပဳၿပီးေတာ့ စိတ္ထဲမွာ မခံသာတာ ကေတာ့ ...
"ေဝဒနာ(ခံစားခ်က္)" ျဖစ္ပါတယ္။အဲဒီေဖာက္ျပန္တဲ့ ေရာဂါကိုဘဲ.."နာလွေခ်" ရဲ ့ဆိုၿပီး ၾကည့္ေနရင္ သိပ္အခံရ ခက္ပါတယ္။
"စိတ္ "ထဲ မွာ ရွိေနတဲ့ ...အဲဒီ "မခံသာတဲ့" ေဝဒနာ( ခံစားခ်က္ )ကို ၾကည့္ေပးပါ။
"မခံသာတဲ့ ေဝဒနာ"က သပ္သပ္။
"ေရာဂါ"က သပ္သပ္...ဆိုတာ ျမင္လာပါလိမ့္မယ္။
အဲဒီ မခံသာတဲ့စိတ္ ကို ရႈၾကည့္ေနလိုက္ ရင္ ေတာ့ "ကိုယ္မွာနာေနတာ"
ဟာ မဆုိင္ေတာ့ဘူး.. ဆိုတာ ျမင္လာပါလိမ့္မယ္။
ဥပမာ...
သူမ်ားျဖစ္တာေလး ကို ၾကည့္ေနရသလုိ၊
ဆရာဝန္က လူမမာ ကို ၾကည့္ေနရသလုိပါပဲ...
ကုိယ္ ပါ ေရာၿပီး မနာေတာ့ ပါဘူး။
ကုိယ္နာတာခ်ည္း သြားၾကည့္ေနရင္...ကိုယ္ေရာစိတ္ပါ ေရာၿပီးနာသြားပါလိမ့္မယ္။
"မခံႏုိင္ဘူး။ ျပင္ခ်င္တယ္။ ေျပာင္းခ်င္တယ္" အဲဒီ စိတ္ကေလးျဖစ္လာရင္လည္း..အဲဒီျဖစ္တဲ့ စိတ္ ကို "သိ" ေနေပးပါ။
ေပ်ာက္ခ်င္စိတ္ ျဖစ္ေနရင္လည္း အဲဒီ"စိတ္ကေလး"ကို ဘဲ သတိထားၿပီး ၾကည့္ေပးပါ။ မေက်နပ္စိတ္ျဖစ္ရင္လည္း ၾကည့္ေပး၊ သိေပးပါ။
ဥပမာ တစ္ခုထပ္ေပးရရင္ေတာ့....
မီးဖိုေပၚမွာ တည္ထားတဲ့ ဟင္းခ်ိဳအိုး က ဟင္းခ်ိဳ ကို "အေပါ့ အငန္" ကို ျမည္းသလိုပါဘဲ။ အဲဒီလို "အေပါ့ အငန္" ကို ျမည္းတဲ့ အခါမွာ မီးဖိုေပၚမွာ ရွိတဲ့ ဟင္းခ်ိဳအိုး ပြက္ပြက္ဆူေနတာကို ပူမွန္း သိလ်က္....ဇြန္း နဲ ့ခပ္ၿပီး ျမည္းၾကတယ္...မဟုတ္လား။ ဘာလို ့ပူမွန္း သိသလဲ ဆိုေတာ့ မႈတ္ၿပီး ေသာက္ကတည္း က "ပူမွန္း" သိလို ့ပါ။
အဲဒီလို ဟင္းရည္အပူႀကီး ပါးစပ္ထဲကို ေရာက္တဲ့အခါ..
"ပူတာကို..အာရံုျပဳၾက တာလား"
"အေပါ့..အငန္ ကို အာရံုျပဳၾက တာလား"
ဓမၼမိတ္ေဆြတို ့ အေနနဲ ့.."ပူတာကို သတိမထားၾကပါဘူး..ဂရုမစိုက္ပါၾကဘူးေနာ္။
"အေပါ့အငန္"ကိုပဲ သတိထား ၾကပါတယ္။
"အေပါ့အငန္"ကိုပဲ အကဲခတ္ ၾကပါတယ္။
အဲဒီဥပမာ ေတြလို....
ပုထုဇဥ္ေတြဟာ အမ်ားအားျဖင့္ နာတာ၊က်င္တာၾကီး ကို ဂရုစိုက္၊ ကိုက္တာ၊ခဲတာၾကီး ဂရုစိုက္ေနၾကတာဘဲ မ်ားၾကပါတယ္။
အဲဒါေတြကို ဂရုမစိုက္ပါ နဲ႔ ....။
"အေပါ့အငန္"နဲ႔ တူတဲ႔..
" မခံခ်င္တာကို ခံစားေနရတဲ႔ စိတ္ " ကေလးကို သာ ဂရုစိုက္ရပါမယ္။
နာက်င္တဲ့..အေပၚမွာ ခံစားတယ္၊ ကိုက္ခဲေနတဲ့... အေပၚမွာ ခံစားတယ္။
ခံစားတာ "ေဝဒနာ" ကိုး....။
အဲဒီ" ေဝဒနာ" အေပါ့အငန္ ကိုသာ ကိုယ္က အကဲခတ္ ဖမ္းရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီလို...မဖမ္းဘဲ နဲ႔ အေပါ့ အငန္ နဲ႔၊ ငါ နဲ ့ေပါင္းျပီးေတာ့ ပူတာၾကီး အာရုံျပဳျပီး၊ ဒီပူတာႀကီးကို ေၾကာက္ေနတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဟင္းခ်ိဳ " အရသာ " ကို မသိေတာ့ဘဲ ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။

ဟင္းခ်ိဳ ကို အရသာ ျမည္း သလို...ပူတာ ကို ဂရုမစိုက္ရပါဘူး။
အေပါ့အငန္ ကို ဂရုစိုက္ရပါတယ္။
နာက်င္၊ ကိုက္ခဲတာႀကီး ေပၚလာတယ္။ ေပၚလာတဲ႔ နာက်င္၊ ကိုက္ခဲတာ ကို “ပဓာန” မထားပါနဲ႔။ “ သာမည ” ထားပါ။
အဓိက က ဘယ္သူလဲ၊
နာက်င္၊ ကိုက္ခဲတာ အေပၚမွာ မခံခ်င္တာ ခံစားေနရတာ။
အဲဒီ ခံစား ေနရတဲ႔ "သေဘာ” ကသာ... "အဓိက” ျဖစ္ပါတယ္။
နာက်င္၊ ကိုက္ခဲတာဟာ "သာမည " ပါ။
ဓမၼမိတ္ေဆြတို႔ " ေဝဒနာ" ခံစားတဲ႔ သေဘာကို ရႈခ်င္ ရင္ “ ဟင္းရည္ ျမည္းသလိုပဲ ” ရႈတာဟာ အဆင္ေျပဆံုးလို ့ယူဆမိပါတယ္။
ဒီလိုနဲ ့...
နာက်င္ေနတဲ့ ဒုကၡေဝဒနာ ဟာ ဘယ္ေရာက္ေနမွန္းမသိ.....
ေပ်ာက္ခ်က္သား ေကာင္းေနေတာ့မွာပါ...ပဲ။
အက်ဥ္းခ်ဳပ္ရရင္...
ေအာက္ဆံုးအဆင့္" ေသာတာပန္ " တည္ၿပီးသား အရိယာပုဂၢိဳလ္ကေတာ့..
အဲဒီ "နာက်င္ကိုက္ခဲတဲ့.. ဒုကၡေဝဒနာ " ေက်ာ္လႊားတတ္ၾကတဲ့ သူေတြခ်ည္းပါပဲ.. ။
နာက်င္တဲ့ေဝဒနာကို အထိုက္ေလ်ာက္ ေပ်ာက္ေနေအာင္ရႈတတ္ တဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြခ်ည္းပါဘဲ။
ဒါ့ေၾကာင့္..
ဓမၼမိတ္ေဆြ တို ့လည္း နာတဲ့ေဝဒနာ ကို ေပ်ာက္ေနေအာင္ရႈတတ္ တဲ့ သူေတြ ျဖစ္ဖို ့...
"ေဝဒနာ ကို ေပ်ာက္ေအာင္ ရႈမွတ္ပံု ရႈမွတ္နည္း " ဆိုတဲ့ ဤစာစု နဲ ့ ဓမၼဒါန မ်ွေဝလိုက္ပါတယ္။

( ခႏၶာ-၅ပါးတစ္ဦး )
••••••••••••••••••••••••••••••••••
ေရႊဥမင္ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီး ေဟာၾကားေသာၾသဝါဒမ်ား ၊ ျပည္ ဝိေဇၨာဒယ (သဲအင္း) ဆရာေတာ္ၾကီး ဦးသီရိဓမၼ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ တရားေတာ္မ်ား ႏွင့္ ျမစိမ္းေတာင္ဆရာေတာ္ႀကီး ရဲ ့-ေဝဒနာရႈနည္းတရားေတာ္ မ်ားမွ ေကာက္ႏႈတ္၍ ဓမၼဒါန ျပဳပါသည္။