စကားမမ်ားတာ အလြန္ေကာင္းပါတယ္..
ဒါေပမယ့္ စကားနည္းတာက်ေတာ့ နည္းတိုင္းေကာင္းတာမဟုတ္ပါဘူး..
မေျပာသင့္တာကို မေျပာပဲေနတာဟာ ေကာင္းေပမယ့္လို႔
ေျပာသင့္တာကို မေျပာပဲေနတာကေတာ့ မေကာင္းပါဘူး..
ဆိတ္ဆိတ္ေနတိုင္း ေထာင္တန္တာမဟုတ္ဘူး..
ေျပာသင့္ရင္ေတာ့ ေျပာရမွာပါ..

ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္က ေကာသလႅတိုင္း ရြာတစ္ရြာမွာ
ဝါဆိုၾကတဲ့ ရဟန္းေတာ္တစ္စုဟာ ဝါတြင္း၃လပတ္လုံး
တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး လုံးဝစကားမေျပာပဲ ေနထိုင္ခဲ့ၾကတယ္..
ဝါကြ်တ္လို႔ ျမတ္စြာဘုရားက
"သင္တို႔ဟာ ခ်မ္းသာစြာေနခဲ့ၾကသလား"လို႔ ေမးေတာ့
"ဝါတြင္း၃လပတ္လုံး တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး လုံးဝစကားမေျပာပဲ ခ်မ္းသာစြာေနခဲ့ၾကပါတယ္ဘုရား"လို႔ ေလ်ွာက္ထားၾကတယ္..

အဲဒီအခါမွာ ျမတ္စြာဘုရားက
"သင္တို႔ဟာ ရန္သူေတြလို
ႏြားေတြလိုဆိတ္ေတြလို ေနခဲ့ၾကတာကိုပဲ
ခ်မ္းသာစြာေနခဲ့ၾကတယ္လို႔ ဆိုၾကေသးတယ္..
ဘာျဖစ္လို႔ သင္တို႔ဟာ တိတၳိေတြလို လူအေတြလို
စကားမေျပာတဲ့အက်င့္ကို ေဆာက္တည္က်တာလဲ"လို႔ ဆုံးမေတာ္မူၿပီး
"စကားမေျပာေသာအက်င့္ကို
ေဆာက္တည္အံ့ ေဆာက္တည္အပ္ေသာရဟန္းအား
ဒုကၠဋ္အာပတ္သင့္ေစ" လို႔ ပညတ္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္..

ဒါေၾကာင့္ စကားဆိုတာ အက်ိဳးရွိမရွိ ေကာင္းမေကာင္း စသျဖင့္ ဆင္ျခင္ၿပီး ေျပာသင့္ရင္ ေျပာရမွာပါ..
ေျပာတဲ့အခါမွာလည္း သတိႀကီးစြာထားၿပီးေျပာရပါမယ္..
လက္လြတ္စပယ္မေျပာရပါဘူး..ေျပာတတ္ဖို႔လိုပါတယ္..

စကားေျပာတဲ့အခါ မေျပာတတ္ရင္ ေကာင္းက်ိဳးထက္ ဆိုးက်ိဳးဘက္ကိုေရာက္သြားဖို႔ ပိုမ်ားတယ္..
ေျပာတဲ့စကားက တစ္ခြန္းတည္းပင္ျဖစ္ေစကာမူ ၾကားလိုက္ရတဲ့လူရင္ထဲမွာ ႏွလုံးစိတ္ဝမ္းေအးခ်မ္းၿပီးေတာ့ ပူေနတဲ့ရင္ထဲမွာ ေအးသြားမယ္ ေလာင္ေနတာေတြၿငိမ္းသြားမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အဲ့လိုစကားမ်ိဳးဆိုရင္ မွန္ကန္ၿပီး တစ္ခြန္းတည္းပင္ျဖစ္ေစ ျမတ္ေပ၏ တဲ့..
ဒါေၾကာင့္ မွန္ကန္ၿပီး အက်ိဳးရွိတဲ့စကားကို အခ်ိန္အခါၾကည့္ၿပီးေတာ့ ေမတၱာတရားနဲ႔ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕စြာေျပာတတ္ရမယ္..
မွန္လည္းမမွန္ အက်ိဳးလည္းမရွိဘူးဆိုရင္ေတာ့
မေျပာတာ အေကာင္းဆုံးပါ..

ဒါေၾကာင့္
သိတိုင္းလည္း မေျပာပါနဲ႔..
ျမင္တိုင္းလည္း မေျပာပါနဲ႔..
ၾကားတိုင္းလည္း မေျပာပါနဲ႔..
ႏိုင္တိုင္းလည္း မေျပာပါနဲ႔..

ပုဂၢိဳလ္ကို ၾကည့္ေျပာပါ..
အခ်ိန္ကာလကို ၾကည့္ေျပာပါ..
ေဒါသနဲ႔ မေျပာပါနဲ႔..
မာန္မာနေတြနဲ႔ မေျပာပါနဲ႔..

ဒီေတာ့ စကားေတြကို သတိထားၿပီး ေျပာၾကပါ..
လုံးဝမေျပာပဲနဲ႔လည္း မေနပါနဲ႔.....။

အရွင္ဥတၱမ(သစၥာေရႊစည္ဆရာေတာ္)