စိတ္တို႔သည္ အလြန္ျဖစ္ပ်က္ ျမန္ေသာေၾကာင့္ ကုသိုလ္၊ အကုသိုလ္စိတ္ ေရာေႏွာလ်က္
ျဖစ္တတ္ပါသည္။ နံနက္ေစာေစာ အိမ္ေပၚမွ ဘုရားရွိခိုးလ်က္ ကုသိုလ္စိတ္ ျဖစ္ေနစဥ္ အိမ္
ေအာက္ထပ္မွ ေရာင္း၀ယ္မွဳကိစၥျဖင့္ ေခၚသံၾကား၍ ေလာဘစိတ္ ျဖစ္ရ၏။ ဘုရားအာရံုျပဳေန
စဥ္ မခံခ်င္စဖြယ္ ေျပာလာသျဖင့္ ေဒါသစိတ္ ျဖစ္ရ၏။
ေရာင္းမွဳ၊ ၀ယ္မွဳ၊ ေလာဘကိစၥ ျပဳတုန္းမွာပင္ လွဴခ်င္တန္းခ်င္သည့္အခါ (သဒၶါစိတ္)
ကုသိုလ္စိတ္ ျဖစ္၏။ တစ္စံုတစ္ခု အလိုမက် ေဒါသျဖစ္ေနတုန္းမွာ ဆရာသမားတို႔၏ အဆံုးအ
မကို သတိရ၍ “ကုသိုလ္စိတ္” ျဖစ္ျပန္၏။ တဏွာေပမ ေလာဘစိတ္ျဖင့္ သမီးခင္ပြန္း စကား
ေျပာေနစဥ္ စကားေျပာမတည့္၍ ေဒါသစိတ္ ျဖစ္ေလရာ တစ္ေယာက္ေယာက္က ေက်နပ္
ေအာင္ ေခ်ာ့ရသျဖင့္ စိတ္ေပ်ာ့၍ လာေသာအခါ ေလာဘစိတ္ ျဖစ္ျပန္၏။
ဤသို႔ စသည္ျဖင့္ စိတ္တို႔၏ေျပာင္းလဲပံု လ်င္ျမန္ေသာေၾကာင့္ စိတ္ျဖစ္တိုင္း ျဖစ္တိုင္း
မိမိစိတ္ကို “စိတ္ေကာင္းလား စိတ္ဆိုးလား”(ကုသိုလ္စိတ္လား၊ အကုသိုလ္စိတ္လား) ဟု ခြဲျခား
၍ သိေအာင္ သတိထားၿပီးလွ်င္ မိမိစိတ္ကို (ကုသိုလ္စိတ္) စိတ္ေကာင္းမ်ားမ်ား ျဖစ္ေအာင္ ျပဳ
ျပင္ၿပီးေနလွ်င္ ေလာကီေလာကုတၱရာႏွစ္ျဖာ အက်ိဳးရွိပါ၏။
တရားခ်စ္ခင္ ဓမၼမိတ္ေဆြအေပါင္းတို႔ကလည္း ကုသိုလ္စိတ္ျဖင့္ေနကာ ဘ၀ျမင့္ျမတ္
ေအာင္ က်င့္ႀကံႀကိဳးကုတ္အားထုတ္ၾကၿပီးလွ်င္ ဘ၀ ျမင့္ျမတ္သထက္ ျမင့္ျမတ္ကာ ျမတ္နိဗၺာန္
ကို ရေရာက္ႏိုင္ၾကပါေစ ကုန္သတည္း။ ။
{ မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ၏ ကိုယ္က်င့္အဘိဓမၼာမွ ေကာက္ႏုတ္ေရးသား
ပူေဇာ္ပါသည္။ }
(မွားယြင္းမွဳမ်ားရွိေသာ္ အစဥ္သနားေသာအားျဖင့္ သည္းခံခြင့္လႊတ္ေပးပါရန္
ဦးခိုက္ေလွ်ာက္ထားပါသည္ ဆရာေတာ္အရွင္သူျမတ္ဘုရား)
“ဆုေတာင္းပတၱနာ”
ဓမၼဒါန၊ ဤပုညေၾကာင့္၊
ဘ၀သံသရာ၊ ေနာင္ျဖစ္ရာ၌၊
ပညာထူးခၽြန္၊ ျမင့္ကဲလြန္လ်က္၊
အမြန္ခ်မ္းသာ၊ နိဗၺဴတာကို၊
လ်င္စြာရေစ၊ ေတာင္းဆုေျခြသည္၊
မေသြျပည့္၀ပါေစေသာ္။ ။
ဦးသိန္းေ၀။